Leesrooster

  • Zachtmoedig en mild
    17 juli 2018

    Ik, Paulus, die me volgens zeggen zo bedeesd gedraag wanneer ik bij u ben en alleen uit de verte flink tegen u doe, ik wil u bij de zachtmoedigheid en mildheid van Christus iets vragen. (2 Korintiërs 10:1)

    Paulus is niet bepaald ‘on speaking terms’ met de gemeenteleden in Korinte. Daarover gaat hij schrijven in zijn tweede brief aan hen. Maar dat wil hij niet doen vanuit zijn eigen gelijk of op een onnodig confronterende manier. Daarom herinnert hij zichzelf en zijn lezers eerst aan de mildheid van Christus. Want soms kun je vanuit je terechte verongelijktheid of boosheid dingen zeggen die kwetsend zijn. Maar dat zou Jezus nooit doen. Als je met hem verbonden blijft, dan is zijn mildheid de jouwe. Strek je daarom net als Paulus uit naar Jezus’ mildheid. Wees vriendelijk, ook als je confronterend moet zijn.

    Heer Jezus, geef dat uw zachtmoedigheid en mildheid steeds meer de mijne worden. Amen.

    lees meditatie op tijdmetjezus.nl > […]

  • Zijn zachtmoedigheid
    16 juli 2018

    Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden. (Matteüs 11:29)

    We leven in een wereld waarin we er op getraind worden om voor onszelf op te komen. Als jou onrecht wordt aangedaan, moet je zorgen dat dat recht wordt gezet. Als je vooruit wilt komen, moet je zorgen dat je daadwerkelijk vooraan staat. Als je wilt winnen, moet je zorgen dat dat ook gebeurt, ook al vallen er slachtoffers. Hoe anders is Jezus: zachtmoedig en nederig van hart. Hoe anders ben jij? Is Jezus’ zachtmoedigheid de jouwe geworden? Heb je de moed om zacht-moed-ig te zijn? Want dat doet ook zeer. In zijn voetspoor mogen we het afleren om hier op aarde altijd als winnaar uit de bus te komen. In de kracht van zijn Geest kunnen we leren de weg van zachtmoedigheid te gaan.

    Heer, ik wil heel graag dat uw zachtmoedigheid de mijne wordt. Amen.

    lees meditatie op tijdmetjezus.nl > […]

  • Vrucht van de Geest: zachtmoedigheid
    15 juli 2018

    Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid... (Galaten 5:22-23)

    Het woord zachtmoedigheid roept een groot verlangen op. Want we herkennen allemaal wel dat er in ons leven en in onze omgang met mensen zomaar een harde en veroordelende houding kan zitten. We vinden het vaak belangrijk om op onze strepen te staan, ons gelijk te halen, ons de kaas niet van het brood te laten eten. Juist daarom denken we misschien dat zachtmoedigheid voor watjes is, voor softe mensen die niet voor zichzelf kunnen opkomen. Maar het ligt toch anders: er is namelijk veel moed voor nodig om zacht te zijn, kwetsbaar, authentiek, oprecht. Jezus heeft het voorgedaan: hij was de zachtmoedigheid in eigen persoon. Hij zegt: 'Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart'.

    Heer, leer me door uw Geest zachtmoedig te zijn in de omgang met mijn naaste. Amen.

    lees meditatie op tijdmetjezus.nl > […]

  • Tussen geloof en ongeloof
    14 juli 2018

    Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp. (Marcus 9:24)

    Deze uitspraak van de vader van een zieke jongen wordt al eeuwenlang herkend door Jezus' volgelingen. Hier wordt verwoord wat we ervaren: we geloven - vrucht van de Geest - maar er is ook zoveel wat ons verleidt tot ongeloof. Het is allemaal niet klip en klaar. Ons vertrouwen wankelt vaak. Want geloven is een aangevochten zaak. Dat we dat hardop mogen zeggen, is pure genade. We hoeven ons niet geloviger voor te doen dan we zijn. Juist als we dat ontdekken, kan er ook een verlangen gaan groeien om tóch te geloven. En we zoeken onze toevlucht tot de Geest van de Heer omdat hij de vrucht van het geloof in ons leven zorgzaam en voorzichtig toch tot bloei kan brengen.

    Heer, ik geloof en ik geloof niet. Geef me uw Geest en laat geloof mogen rijpen in mijn hart en leven. Amen.

    lees meditatie op tijdmetjezus.nl > […]

  • Tussen geloof en ongeloof
    13 juli 2018

    Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp. (Marcus 9:24)

    Deze uitspraak van de vader van een zieke jongen wordt al eeuwenlang herkend door Jezus' volgelingen. Hier wordt verwoord wat we ervaren: we geloven - vrucht van de Geest - maar er is ook zoveel wat ons verleidt tot ongeloof. Het is allemaal niet klip en klaar. Ons vertrouwen wankelt vaak. Want geloven is een aangevochten zaak. Dat we dat hardop mogen zeggen, is pure genade. We hoeven ons niet geloviger voor te doen dan we zijn. Juist als we dat ontdekken, kan er ook een verlangen gaan groeien om tóch te geloven. En we zoeken onze toevlucht tot de Geest van de Heer omdat hij de vrucht van het geloof in ons leven zorgzaam en voorzichtig toch tot bloei kan brengen.

    Heer, ik geloof en ik geloof niet. Geef me uw Geest en laat geloof mogen rijpen in mijn hart en leven. Amen.

    lees meditatie op tijdmetjezus.nl > […]

Het leesrooster wordt aangeboden met dank aan tijdmetjezus.nl en met toestemming van de auteur.

Wilt u de overdenking elke werkdag per mail ontvangen? U kunt zich hier voor aanmelden op www.tijdmetjezus.nl